A Farmer's Lamentation

Odysseus sloot de omheining. Moe ging hij zitten tegen een muur. Een hond kwam naar hem toe en legde zijn kop op de knie. Hij begreep dat hij voortaan alleen zou zijn. Een tocht was ondernomen in het domein van den geest vanwaar geen terugkeer mogelijk is. En wat kon men vertellen aan lieden die leefden in het gemakkelijke keurslijf van vaste geboden en plichten, voorgeschreven en opgevolgd door een ieder, het pand van rust en zekerheid. Hoe kon men bij hen twijfel wekken? Het zou verontwaardiging oproepen en de beschuldiging dat de goden werden beledigd. Er was voortaan geen ander verkeer dan een vriendelijke groet, een gesprek over zaken, of een klacht over het weer. (F.C.Terborgh, Verzameld werk II, 1975, pag. 316)

Ulysses closed the gate. Tired he sat down against a wall. A dog came to him and put its head on his knee. He understood that from now on he would be alone. A journey was made into the domain of the mind from where no return is possible. Then what could one tell people who lived in the easy shackles of fixed orders and duties, dictated and observed by everyone, the premises of quiet and certainty. How could one arouse doubt in them? It would summon indignation and the accusation that the gods were insulted. There was from now on no other intercourse than a friendly salute, a talk about business, or a complaint about the weather. (A farmer's translation)

Return to contents of the book.
Return to start page of ventricular fibrillation