Binnenkort gaat
het rode potlood in de stemhokjes verdwijnen. Er zal geen papier meer zijn
om op te schrijven, stippen, kruisen of anderszins. Er zal een machine
staan met inwendig een computer, die geprogrammeerd wordt door 18 beëdigde
deskundigen. Nu geloof ik al helemaal nooit iemand die 1 of 2 vingers in
de lucht steekt en enige rituele kreten uit, maar toch zeker geen programmeurs.
Tegen een geringe doch passende vergoeding schrijf ik toch in een maand
een verkiezingsprogramma dat een sterke doch niet opvallende voorkeur vertoont
voor Onleefbare Pim, D'66, Ondemocratische dan wel Democratische Christenen.
Kleine handleiding:
het programma wordt
natuurlijk getest, maar niemand wil (of -waarschijnlijker- kan) meer dan
1000 stemmingen nagaan. Zodra nu het aantal uitgebrachte stemmen boven
1000 komt, gaat de voorkeur een rol spelen. Het zou natuurlijk erg dom
zijn om alle stemmen boven 1000 op bijv. Onleefbaarheid te registreren,
maar 75% van de stemmen op splinterpartijen, 50% van de stemmen op CDA
en 30% van de stemmen op VVD, D'66 en PvdA naar Onleefbaarheid sturen zal
niet echt opvallen. Bovendien: het is niet na te gaan! Je gaat het hokje
in, duwt op een al dan niet virtueel knopje en gaat weer weg. Waar is een
bewijsstuk? Nou, in die door mij gefraudeerde machine. Jij duwt, ik leg
vast.
Tegenwerping:
na het afdrukken van
de stemresultaten, wordt het computerdeel verwijderd en ergens door onafhankelijke
deskundigen getest. Kijk, zo dom ben ik nou ook weer niet: na het afdrukken
van de resultaten verwijdert mijn programma natuurlijk het frauduleuze
deel!
We weten allemaal
(?), dat je in zo'n geldautomaat na het insteken van een plastic kaartje
maximaal 3 keer een 4-cijferige PIN kode kunt intikken, voordat het kaartje
definitief door de machine opgeslokt wordt. Nu denkt iedereen, dat de reden
is dat je je 2 keer mag vergissen bij intikken, maar dan moet het goed
gaan. Dit is een verkeerde opvatting. In de testfase is een geheime 12-cijferige
kode ingevoerd ten einde met een willekeurige kaart de werking van de machine
te kunnen testen. Deze kode is nooit verwijderd en wie de kode kent kan
met een 'gevonden' kaartje geld van een willekeurige rekening halen.
Hoe functioneert het?
Gesteld de kode luidt: 123456781234. Je steekt het kaartje in de daartoe
bestemde gleuf en tikt: 1234. 'T machien meldt: fout in PIN kode, probeer
opnieuw (c.q. woorden van gelijke strekking). Nu tik je in: 5678, gevolgd
door dezelfde mededeling. OK, nu tik je 1234. De machine heeft alle drie
keer goed onthouden en je hebt dus in totaal ingetikt: 123456781234, hetgeen
nou net de geheime kode is. Alles in orde, 't machien gaat over tot uitbetaling!
Niemand gelooft dit
natuurlijk, want de programmatuur is ontworpen door 18 beëdigde deskundigen.
Zie fragment
(3).